Za jaki okres można żądać zapłaty od ENEA?
Czy ENEA rzeczywiście korzystała z gruntu
Pan Andrzej kupił działkę budowlaną z myślą o budowie domu dla swojej rodziny. Nieruchomość miała dostęp do drogi, odpowiednią powierzchnię i wydane warunki zabudowy.
Dopiero podczas rozmowy z projektantem okazało się, że przez działkę przebiega linia energetyczna należąca do ENEA. Na gruncie stał słup, a przewody przecinały część przeznaczoną pod zabudowę.
W księdze wieczystej nie wpisano służebności przesyłu. Pan Andrzej nie podpisywał z ENEA żadnej umowy. Nie otrzymywał też wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości.
Zapytał więc:
Skoro ENEA korzysta z mojej działki od wielu lat, za jaki okres mogę żądać zapłaty?
Odpowiedź zależy od rodzaju roszczenia, terminu przedawnienia, daty nabycia nieruchomości oraz tego, czy ENEA ma skuteczny tytuł prawny do gruntu.
W wielu sprawach właściciel może dochodzić wynagrodzenia za ostatnie sześć lat bezumownego korzystania z nieruchomości. Nie oznacza to jednak, że wystarczy pomnożyć sześć lat przez dowolnie przyjętą miesięczną stawkę.
Najpierw trzeba sprawdzić, czy ENEA rzeczywiście korzystała z gruntu bez prawa oraz czy roszczenie nie zostało częściowo przedawnione.
Dwa różne roszczenia, których nie należy ze sobą mylić
W sprawach dotyczących słupów i linii energetycznych właściciele często używają jednego słowa: „odszkodowanie”.
Pod tym pojęciem mogą jednak kryć się różne żądania.
Najczęściej chodzi o:
- wynagrodzenie za dotychczasowe bezumowne korzystanie z działki;
- wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu na przyszłość;
- odszkodowanie za konkretną szkodę;
- usunięcie albo zmianę przebiegu urządzeń.
Każde z tych roszczeń ma inną podstawę, inny sposób obliczania i inne zasady przedawnienia.
Dlatego pytanie: „za ile lat ENEA musi zapłacić?” dotyczy przede wszystkim wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości.
Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie – za co płaci ENEA?
Jeżeli ENEA utrzymuje słup, linię albo kabel na prywatnym gruncie, a nie ma umowy, służebności, decyzji administracyjnej ani innego skutecznego tytułu prawnego, właściciel może żądać zapłaty za korzystanie z jego nieruchomości.
Podstawą takiego żądania są przepisy dotyczące rozliczeń pomiędzy właścicielem a posiadaczem rzeczy, w szczególności art. 224–225 Kodeksu cywilnego.
Wynagrodzenie nie jest karą dla przedsiębiorstwa. Ma odpowiadać wartości korzystania z cudzego gruntu w zakresie zbliżonym do służebności przesyłu.
Znaczenie mają między innymi:
- długość linii na działce,
- liczba i rodzaj słupów,
- napięcie linii,
- szerokość pasa potrzebnego do eksploatacji,
- możliwość wjazdu ciężkiego sprzętu,
- przeznaczenie nieruchomości,
- ceny gruntów w danej lokalizacji,
- zakres ograniczeń w zabudowie,
- rzeczywisty sposób korzystania z działki.
Sąd Najwyższy potwierdza możliwość dochodzenia wynagrodzenia za korzystanie z gruntu w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu, ale wysokość należności musi zostać oparta na konkretnych danych, a nie na dowolnej kwocie wskazanej przez właściciela.
Czy można żądać zapłaty za 10 lat?
Obecnie w sprawach właścicieli, którzy nie dochodzą roszczenia w związku z działalnością gospodarczą, podstawowy termin przedawnienia roszczeń majątkowych wynosi sześć lat.
Oznacza to, że co do zasady żądanie kierowane w 2026 r. może obejmować należności za okres około sześciu lat wstecz. Dokładną datę trzeba jednak ustalić z uwzględnieniem sposobu liczenia końca terminu, daty wniesienia pozwu oraz ewentualnych wcześniejszych czynności wpływających na przedawnienie.
Nie należy więc automatycznie wpisywać do wezwania żądania zapłaty za 10, 20 albo 30 lat tylko dlatego, że urządzenia od tak dawna znajdują się na działce.
Starszy, dziesięcioletni termin obowiązywał przed zmianą art. 118 Kodeksu cywilnego w 2018 r. W niektórych sprawach nadal trzeba analizować przepisy przejściowe, jednak w 2026 r. znaczna część starszych należności będzie już przedawniona.
Sąd Najwyższy rozpoznawał sprawy, w których właściciele dochodzili wynagrodzenia za okres dziesięciu lat, ale dotyczyły one wcześniejszego stanu prawnego i dawnych terminów przedawnienia.
Przykład
Jeżeli pozew zostałby złożony 30 lipca 2026 r., punktem wyjścia do analizy byłby okres sześciu lat poprzedzających skuteczne dochodzenie roszczenia.
Nie oznacza to jednak automatycznie, że sąd zasądzi zapłatę dokładnie od 30 lipca 2020 r. Trzeba sprawdzić:
- kiedy poszczególne należności stały się wymagalne,
- czy termin kończy się z końcem roku,
- czy wcześniej doszło do przerwania albo zawieszenia biegu przedawnienia,
- czy właściciel prowadzi działalność gospodarczą,
- czy roszczenie pozostaje związane z tą działalnością,
- kiedy właściciel nabył nieruchomość.
To jeden z powodów, dla których wezwanie do ENEA powinno zawierać wyliczenie oparte na datach, a nie wyłącznie ogólną kwotę.
A co, jeżeli właścicielem jest przedsiębiorca?
Jeżeli nieruchomość należy do przedsiębiorcy, nie oznacza to jeszcze automatycznie, że roszczenie przedawnia się po trzech latach.
Decydujące jest to, czy żądanie zapłaty pozostaje związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Jeżeli spółka posiada działkę wykorzystywaną do działalności, a roszczenie dotyczy ograniczenia tej nieruchomości przez cudzą infrastrukturę, ENEA może podnieść zarzut trzyletniego terminu przedawnienia.
Sąd Najwyższy przyjął, że roszczenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości przez inny podmiot może przedawniać się w terminie trzech lat, gdy pozostaje związane z działalnością gospodarczą spółki.
Dlatego przed przygotowaniem żądania trzeba ustalić nie tylko właściciela działki, lecz także sposób wykorzystywania nieruchomości.
Czy nowy właściciel może żądać zapłaty za okres sprzed zakupu?
To częsty problem.
Pan Andrzej kupił działkę w 2023 r., ale linia ENEA przebiegała przez nią od lat 80. Czy może żądać wynagrodzenia za okres od 2020 r.?
Co do zasady roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie przysługuje osobie, która była właścicielem nieruchomości w okresie objętym żądaniem.
Samo nabycie działki nie powoduje automatycznego przejścia na kupującego wszystkich wcześniejszych roszczeń pieniężnych poprzedniego właściciela.
Jeżeli poprzedni właściciel skutecznie przeniósł takie roszczenia w umowie cesji, sytuacja może wyglądać inaczej. Sam zapis w akcie notarialnym, że kupujący nabywa nieruchomość „ze wszystkimi prawami”, nie zawsze wystarczy do przejęcia konkretnych, już powstałych roszczeń o zapłatę.
Dlatego należy sprawdzić:
- datę nabycia nieruchomości,
- treść aktu notarialnego,
- ewentualną umowę przelewu wierzytelności,
- okres własności poprzednika,
- to, czy poprzedni właściciel sam dochodził wcześniej zapłaty.
W praktyce nowy właściciel najczęściej dochodzi należności za okres od dnia, w którym nabył własność działki.
Czy zwykłe wezwanie do zapłaty zatrzymuje przedawnienie?
Samo wysłanie pisma do ENEA nie daje pewności, że bieg przedawnienia zostanie przerwany.
Wezwanie jest potrzebne, ponieważ:
- przedstawia roszczenia właściciela,
- wymaga od ENEA ujawnienia dokumentów,
- pozwala rozpocząć negocjacje,
- może wykazać, że przedsiębiorstwo zna stanowisko właściciela,
- określa termin dobrowolnej zapłaty.
Nie należy jednak zakładać, że samo wysłanie listu zabezpiecza roszczenia na kolejne lata.
Dla skutecznej ochrony konieczne może być podjęcie odpowiedniej czynności przed sądem. W zależności od celu może to być pozew o zapłatę, wniosek o ustanowienie służebności przesyłu albo inne właściwie dobrane postępowanie.
Ważne jest także to, że samo powództwo o zapłatę za bezumowne korzystanie nie musi przerwać biegu terminu zasiedzenia służebności. Sąd Najwyższy wskazywał, że wystąpienie wyłącznie z takim żądaniem nie prowadzi automatycznie do przerwania zasiedzenia.
To oznacza, że błędnie dobrane pismo może dochodzić pieniędzy, ale nie zabezpieczyć właściciela przed przyszłym zarzutem zasiedzenia.chomości.
Czy można jednocześnie żądać zapłaty za przeszłość i wynagrodzenia za służebność?
Tak, ponieważ są to dwa odrębne roszczenia.
Zapłata za bezumowne korzystanie
Dotyczy przeszłości, czyli okresu, w którym ENEA korzystała z nieruchomości bez skutecznego prawa.
Roszczenie to podlega przedawnieniu.
Wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu
Dotyczy prawnego uregulowania korzystania z działki na przyszłość.
Właściciel może żądać ustanowienia służebności przesyłu za odpowiednim wynagrodzeniem, jeżeli urządzenia są potrzebne przedsiębiorstwu, a ENEA odmawia zawarcia umowy.
Sąd Najwyższy przyjął, że roszczenie o ustanowienie służebności przesyłu nie ulega przedawnieniu. Może jednak stracić podstawę, jeżeli przedsiębiorstwo wcześniej skutecznie nabędzie służebność przez zasiedzenie.
Dlatego właściciel może w odpowiednich okolicznościach dochodzić:
- zapłaty za ostatnie lata korzystania,
- jednorazowego albo okresowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności,
- dokładnego określenia pasa służebności,
- obowiązku naprawiania szkód po wejściu na grunt,
- ograniczenia prawa wjazdu i prowadzenia prac do niezbędnego zakresu.
Czy ENEA musi zapłacić za cały pas ochronny linii?
Nie zawsze.
W sprawach dotyczących infrastruktury energetycznej trzeba odróżnić:
- pas służebności przesyłu,
- pas technologiczny lub eksploatacyjny,
- strefę bezpieczeństwa,
- obszar oddziaływania urządzeń,
- teren, na którym przepisy ograniczają zabudowę.
Powierzchnie te mogą się pokrywać, ale nie są automatycznie tym samym.
Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie powinno odnosić się do rzeczywistego zakresu korzystania przez ENEA z nieruchomości. Nie oznacza to, że przedsiębiorstwo płaci tak, jakby wynajęło cały obszar znajdujący się pod przewodami na wyłączność.
Właściciel nadal może zwykle korzystać z części gruntu, choć jego uprawnienia są ograniczone.
Dlatego przy wycenie stosuje się współczynniki uwzględniające zakres współkorzystania, rodzaj nieruchomości i stopień ograniczenia właściciela. Ostateczna kwota wymaga zazwyczaj wiadomości specjalnych rzeczoznawcy majątkowego.
Jakie dokumenty powinien zebrać właściciel?
Przed oceną, czy Enea zasiedziała służebność, warto przygotować:
- numer księgi wieczystej,
- numer działki i obręb,
- mapę zasadniczą,
- mapę do celów projektowych,
- wypis i wyrys z rejestru gruntów,
- akt notarialny nabycia nieruchomości,
- dokumenty spadkowe albo darowizny,
- zdjęcia słupów i linii,
- korespondencję z Eneą,
- decyzje administracyjne, jeżeli są dostępne,
- miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,
- decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli była wydana,
- dokumenty pokazujące, że linia utrudnia sprzedaż, budowę albo podział działki.
Im więcej dokumentów, tym łatwiej ocenić, czy zarzut zasiedzenia jest mocny, czy tylko ogólny.
Dlaczego propozycja ENEA może być zbyt niska?
Przedsiębiorstwo może zaproponować wynagrodzenie obliczone wyłącznie na podstawie niewielkiej powierzchni pod słupem.
Tymczasem słup nie jest jedynym ograniczeniem.
Trzeba także uwzględnić:
- przewody przebiegające nad gruntem,
- dostęp ekip technicznych,
- możliwość ustawienia podnośnika lub dźwigu,
- prace konserwacyjne,
- usuwanie awarii,
- wymianę urządzeń,
- ograniczenia w sadzeniu drzew,
- wpływ linii na projektowaną zabudowę,
- konieczność odsunięcia domu lub hali.
Przy działce rolnej linia przebiegająca wzdłuż granicy może powodować umiarkowane ograniczenia.
Ta sama linia przecinająca środek małej działki budowlanej może uniemożliwić realizację planowanej inwestycji.
Dlatego dwóch właścicieli posiadających po 50 metrów linii może mieć roszczenia o różnej wartości.
Co zmienił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2 grudnia 2025 r.?
ENEA często odpowiada właścicielom, że linia istnieje od kilkudziesięciu lat, dlatego przedsiębiorstwo nabyło służebność przez zasiedzenie.
Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2 grudnia 2025 r., sygn. akt P 10/16, takiego stanowiska nie można przyjmować automatycznie.
Trybunał zakwestionował wykładnię, która pozwalała przedsiębiorstwom przesyłowym oraz Skarbowi Państwa nabywać przed 3 sierpnia 2008 r. przez zasiedzenie służebność gruntową odpowiadającą treścią późniejszej służebności przesyłu, mimo że taka instytucja nie była wówczas wyraźnie uregulowana w Kodeksie cywilnym.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19 marca 2026 r., sygn. akt II CSKP 1045/24, przyjął następnie, że okresu korzystania z nieruchomości od 1 stycznia 1965 r. do 2 sierpnia 2008 r. nie można doliczać do terminu potrzebnego do zasiedzenia służebności przesyłu.
Dla właściciela oznacza to, że argument:
„Linia istnieje od 1985 r., dlatego ENEA już dawno zasiedziała służebność”
wymaga ponownej oceny.
Trzeba sprawdzić, jakie prawo ENEA twierdzi, że nabyła, od jakiej daty liczy termin oraz jakie dokumenty ma na potwierdzenie swojego stanowiska.
Dlaczego 3 sierpnia 2028 r. jest ważny?
Przepisy o służebności przesyłu weszły w życie 3 sierpnia 2008 r.
Termin zasiedzenia wynosi:
20 lat w dobrej wierze,
30 lat w złej wierze.
Jeżeli okres zasiedzenia służebności przesyłu może być liczony najwcześniej od 3 sierpnia 2008 r., to 3 sierpnia 2028 r. ENEA może na nowo podnosić zarzut zasiedzenia oparty na upływie 20 lat.
Nie oznacza to, że zarzut będzie automatycznie skuteczny.
ENEA będzie musiała wykazać między innymi:
- posiadanie służebności od 3 sierpnia 2008 r.,
- nieprzerwane korzystanie w określonym zakresie,
- następstwo prawne po wcześniejszych zakładach energetycznych,
- dokładny przebieg służebności,
- podstawy do przyjęcia dobrej wiary.
Jeżeli przedsiębiorstwo było w złej wierze, termin wynosi 30 lat i — przy liczeniu od 3 sierpnia 2008 r. — może upłynąć najwcześniej 3 sierpnia 2038 r.
Data 3 sierpnia 2028 r. nie odbiera więc właścicielom wszystkich praw. Może jednak zmienić pozycję procesową ENEA i utrudnić skuteczne dochodzenie odpłatnego ustanowienia służebności.
Czy zasiedzenie wyłącza zapłatę za wcześniejszy okres?
To jeden z najtrudniejszych elementów sprawy.
Jeżeli przedsiębiorstwo skutecznie wykaże, że nabyło służebność przez zasiedzenie, od daty zasiedzenia korzysta z nieruchomości na podstawie własnego prawa. Właściciel nie może wtedy żądać wynagrodzenia za bezumowne korzystanie za okres przypadający po nabyciu służebności.
Trzeba również zbadać wpływ zasiedzenia na roszczenia dotyczące wcześniejszego okresu. Ocena zależy od dat, podstawy żądania, zakresu nabytego prawa i aktualnego kierunku orzecznictwa.
Nie należy więc zakładać, że każde skuteczne zasiedzenie automatycznie pozwala odzyskać należności za wszystkie lata poprzedzające jego upływ.
Najpierw trzeba rozstrzygnąć:
- czy do zasiedzenia w ogóle doszło,
- w jakiej dacie,
- jaki obszar objęła służebność,
- kto ją nabył,
- czy roszczenia pieniężne nie są przedawnione.
Historia pana Andrzeja – jak ustalono okres roszczenia?
W odpowiedzi na wezwanie ENEA wskazała, że linia została wybudowana w 1984 r. i od tego czasu była nieprzerwanie eksploatowana.
Nie przedstawiono jednak:
- aktu ustanowienia służebności,
- umowy z właścicielem,
- decyzji administracyjnej dotyczącej konkretnej działki,
- dowodu wypłaty odszkodowania,
- pełnych dokumentów następstwa prawnego,
- mapy określającej zakres rzekomo zasiedzianego prawa.
Pan Andrzej nabył nieruchomość w 2017 r. i nie otrzymał od poprzednika cesji wcześniejszych roszczeń.
Analiza doprowadziła więc do rozdzielenia sprawy na trzy części.
Pierwsza część – zapłata za dotychczasowe korzystanie
Roszczenie obliczono za nieprzedawniony okres przypadający w czasie, gdy pan Andrzej był właścicielem działki.
Druga część – uregulowanie przyszłego korzystania
Oszacowano wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu, uwzględniając pas eksploatacyjny, dostęp do słupa, przebieg przewodów i wpływ linii na zabudowę.
Trzecia część – zabezpieczenie przed zarzutem zasiedzenia
Zbadano, jaka czynność prawna powinna zostać podjęta, aby właściciel nie ograniczył się wyłącznie do żądania pieniędzy i nie pozostawił bez reakcji biegu zasiedzenia przed 3 sierpnia 2028 r.
Dzięki temu klient otrzymał nie jedno ogólne żądanie, lecz plan obejmujący przeszłość, przyszłość i ryzyko zasiedzenia.
Co wyróżnia sposób prowadzenia spraw przez naszą Kancelarię?
W sprawach przeciwko ENEA nie zaczynamy od wpisania do wezwania kwoty, której później nie da się obronić.
Najpierw ustalamy fakty.
Tworzymy dokładną oś czasu
Sprawdzamy:
- datę budowy urządzeń,
- datę nabycia nieruchomości,
- kolejnych właścicieli sieci,
- przekształcenia przedsiębiorstw energetycznych,
- wcześniejszą korespondencję,
- okres możliwego przedawnienia,
- datę potencjalnego zasiedzenia.
Pozwala to wskazać, za jaki okres konkretny właściciel może żądać zapłaty.
Rozdzielamy roszczenia
Oddzielnie obliczamy:
- wynagrodzenie za bezumowne korzystanie,
- wynagrodzenie za ustanowienie służebności,
- ewentualną konkretną szkodę,
- koszty związane ze zmianą projektu,
- wartość ekonomiczną żądania przełożenia urządzeń.
Właściciel widzi, z czego wynika każda kwota.
Sprawdzamy dokumenty ENEA
Nie przyjmujemy, że data na tabliczce słupa rozstrzyga sprawę.
Żądamy dokumentów dotyczących:
- budowy linii,
- zgody właściciela,
- decyzji administracyjnych,
- protokołów przekazania urządzeń,
- następstwa prawnego,
- modernizacji i zmiany przebiegu sieci.
Dopiero wtedy można ocenić, czy zarzut zasiedzenia ma podstawę.
Analizujemy rzeczywisty wpływ urządzeń
Sprawdzamy mapę, miejscowy plan, warunki zabudowy, projekt inwestycji i przebieg linii.
Dzięki temu roszczenie nie opiera się wyłącznie na powierzchni pod słupem, lecz pokazuje rzeczywiste ograniczenia właściciela.
Dobieramy działanie do celu klienta
Nie każdy właściciel chce tego samego.
Jednemu zależy na wynagrodzeniu. Drugi chce sprzedać działkę. Trzeci planuje budowę i potrzebuje przełożenia linii. Czwarty chce uregulować stan prawny przed 3 sierpnia 2028 r.
Strategia powinna odpowiadać temu celowi.
Jakie dokumenty są potrzebne do oceny roszczeń wobec ENEA?
Do wstępnej analizy warto przygotować:
- numer księgi wieczystej,
- numer działki i obręb,
- mapę zasadniczą albo ewidencyjną,
- zdjęcia słupów i linii,
- dokument nabycia nieruchomości,
- korespondencję z ENEA,
- miejscowy plan lub warunki zabudowy,
- informacje o planowanej inwestycji,
- oznaczenia znajdujące się na słupach,
- dokumenty dotyczące wcześniejszych właścicieli.
Jeżeli właściciel nie ma dokumentacji budowy linii, można zażądać jej od ENEA albo poszukiwać jej w archiwach, urzędach i zasobach geodezyjnych.
Za jaki okres można więc żądać zapłaty od ENEA?
W typowej sprawie osoby fizycznej punktem wyjścia jest nieprzedawniony okres sześciu lat.
Nie jest to jednak odpowiedź właściwa dla każdej nieruchomości.
Okres może być krótszy, jeżeli:
- właściciel nabył działkę niedawno,
- część należności się przedawniła,
- roszczenie jest związane z działalnością gospodarczą,
- ENEA miała wcześniej skuteczny tytuł prawny,
- doszło do zasiedzenia służebności,
- urządzenia należały w danym okresie do innego podmiotu.
Zakres żądania może być inny, jeżeli:
- poprzedni właściciel przeniósł roszczenia na kupującego,
- wcześniej doszło do przerwania albo zawieszenia przedawnienia,
- ENEA uznała część roszczenia,
- strony zawarły umowę,
- właściciel dochodzi także konkretnej szkody.
Dlatego prawidłowa odpowiedź nie brzmi:
ENEA zawsze płaci za sześć lat.
Prawidłowa odpowiedź brzmi:
Właściciel może dochodzić zapłaty za nieprzedawniony okres, w którym przysługiwała mu własność, ENEA korzystała z jego gruntu, a przedsiębiorstwo nie miało skutecznego tytułu prawnego.
Nie warto czekać do 3 sierpnia 2028 r.
Roszczenia pieniężne z upływem czasu ulegają przedawnieniu. Każdy kolejny rok może oznaczać utratę możliwości skutecznego dochodzenia kolejnej części należności.
Jednocześnie 3 sierpnia 2028 r. ENEA może na nowo próbować podnosić zarzut zasiedzenia służebności przesyłu oparty na 20-letnim okresie liczonym od 3 sierpnia 2008 r.
Nie oznacza to, że każdy właściciel powinien natychmiast składać pozew.
Oznacza natomiast, że powinien odpowiednio wcześnie:
- sprawdzić księgę wieczystą;
- ustalić podstawę korzystania z działki;
- obliczyć nieprzedawniony okres;
- oszacować wartość roszczeń;
- ocenić ryzyko zasiedzenia;
- podjąć czynność odpowiadającą rzeczywistemu celowi sprawy.
Im później właściciel rozpocznie analizę, tym większa część roszczeń pieniężnych może zostać utracona, a pozycja ENEA w sporze o zasiedzenie może stać się silniejsza.
Nie warto czekać do 3 sierpnia 2028 r.
Roszczenia pieniężne z upływem czasu ulegają przedawnieniu. Każdy kolejny rok może oznaczać utratę możliwości skutecznego dochodzenia kolejnej części należności.
Jednocześnie 3 sierpnia 2028 r. ENEA może na nowo próbować podnosić zarzut zasiedzenia służebności przesyłu oparty na 20-letnim okresie liczonym od 3 sierpnia 2008 r.
Nie oznacza to, że każdy właściciel powinien natychmiast składać pozew.
Oznacza natomiast, że powinien odpowiednio wcześnie:
- sprawdzić księgę wieczystą;
- ustalić podstawę korzystania z działki;
- obliczyć nieprzedawniony okres;
- oszacować wartość roszczeń;
- ocenić ryzyko zasiedzenia;
- podjąć czynność odpowiadającą rzeczywistemu celowi sprawy.
Im później właściciel rozpocznie analizę, tym większa część roszczeń pieniężnych może zostać utracona, a pozycja ENEA w sporze o zasiedzenie może stać się silniejsza.
✨ Dowiedz się, o jakie pieniądze możesz walczyć. Napisz do kancelarii – pomogę Ci odzyskać należne środki: adwokat.szymczyk@o2.pl
